رباعی شمارهٔ ۶۲ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در گذشته زمانی که نظم و قاعده‌ای برقرار کردند، به خواسته‌های انسان‌ها توجه نکردند. بر اساس آن قاعده و نظم که از میان رفت، نه به کسی چیزی بیشتر دادند و نه کمتر.