رباعی شمارهٔ ۷۶ عراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره فردی است که به دیگران نیکی می‌کند و بدی را می‌بخشد. شاعر اشاره می‌کند که اگر این فرد به ناز و نوازش بپردازد، ممکن است دیگران را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین، شاعر از زیبایی و نیکی چهره آن شخص صحبت می‌کند، و معتقد است که از چهره زیبا و نیکو، تنها نیکی و خوبی می‌تواند نشأت بگیرد.