رباعی شمارهٔ ۹۸ عراقی
عراقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بی روی تو، ای دوست، به جان در خطرم
در من نظری کن، که ز هر بد بترم
جانا، تو بیک بارگی از من بمبر
کز لطف تو من امید هرگز نبرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به شدت وابستگی و احساس خطر خود را از دوری دوست بیان می‌کند. او از دوست می‌خواهد که به او نظر کند، زیرا در غیاب او، در معرض هر گونه بدی قرار دارد. شاعر احساس ناامیدی خود را از دست دادن محبت دوست ابراز می‌کند و می‌خواهد که او هرگز از او دور نشود.