بخش ۴ - درنعت محمد مصطفی صلی‌الله علیه و آله و سلم عراقی
عراقی / آغاز کتاب / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نقل کن از وبال کفر بدین
مصطفی را دلیل مطلق بین
خاتم انبیاء، رسول هدی
صاحب جبرئیل، امین خدا
قصد و مقصود و آخر و اول
اولین خلق و آخرین مرسل
پادشاه دیار جود و وجود
مقصد علم و عالم مقصود
حافظ صفحهٔ معانی دل
چشمهٔ آب زندگانی دل
صوفی خانقاه الرحمان
عالم علم «علم القرآن»
آنکه پوشیده خلعت «لولاک»
وز بلندیش پست شد افلاک
خواجهٔ بارگاه کونین اوست
سالک راه قاب قوسین اوست
تیر دینش چو بر نشانه زدند
پنج نوبت به هفت خانه زدند
شرعش از علم گسترید فنون
در نواحی چرخ بوقلمون
چاکرش آفتاب و بنده سهیل
روی او «والضحی» و مو «واللیل»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به توصیف مقام والای پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، می‌پردازد. او به عنوان خاتم انبیاء، دلیل مطلق و صاحب جبرییل امین شناخته می‌شود. در اینجا به ویژگی‌های ایشان اشاره شده، از جمله علم و دانش او، مقام و منزلت او در عالم وجود، و تأثیر شریعتش بر زندگی و دین مردم. همچنین به زیبایی و نورانی بودن ایشان اشاره شده است و او به عنوان الگوی کامل و حافظ معانی دل‌ها معرفی شده است. در نهایت، این متن تجلی‌گر اهمیت ایشان در جهان معنوی و دینی می‌باشد.