فصل ۱۱۳ عین‌القضات همدانی
عین‌القضات همدانی / لوایح / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیابان بی پایان عشق مردم خوار است اگر عاشقی را برگ مسافرت بود دست در شاخ بیمرادی زند بلکه نهال هستی از چمن وجود برکند و در دریای نیستی افکند:
در بادیه گر هیچ سفر خواهی کرد
بر آتش عاشقی گذر خواهی کرد
در آرزوی لعبت حسنش بدو دست
رخساره پر از خون جگر خواهی کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به بیان سختی‌ها و مشکلات عشق می‌پردازد. بیابان عشق، بی‌پایان و دشوار است و اگر عاشقی بخواهد سفر کند، باید با درد و رنج‌های زیادی روبه‌رو شود. در هنگام عشق، انسان به چالش‌های زیادی برخورد می‌کند و در نهایت، آرزوی معشوق او را به مرز زخم و رنج می‌برد. این بیانگر عمیق‌ترین احساسات و پیچیدگی‌های عاشقی است.