فصل ۱۳۳ عین‌القضات همدانی
در حال مغلوبی روا بود که عاشق را پروای رفتن بدر معشوق نبود اگر چه داند که معشوق از کمال جلال بنزد او نیاید و این از آن بود که از مغلوبی او را در خود یابد و این حال بدشواری دست دهد از آنکه عکس معشوق درآینۀ مصفای دل دائم الحضور بود.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در حالتی از عشق، عاشق به رفتن از کنار معشوق اهمیت نمی‌دهد، حتی اگر بداند که معشوق به خاطر جلال و کمالش به او نزدیک نمی‌شود. این احساس ناشی از مغلوب بودن عاشق است که در درون خود، وجود معشوق را حس می‌کند. این وضعیت دشوار است زیرا تصویر معشوق همیشه در آینه دل او حاضر و درخشان است.