فصل ۱۳۰ عینالقضات همدانی
صفات معشوق در ظهور نیاید الا بظهور اضداد آن در عاشق. بدین نسبت عاشق و معشوق یکدیگر را ضدانند و هرگز فراهم نیایند مگر آنکه اوصاف عاشق بپرتو انوار معشوق بسوزد و فانی شود درین مقام ممکن بود که ببقای اوصاف معشوق باقی گردد و مؤید گردد بتأییدات قدسی، روحقدسیش چون این باشد چیز دیگر شود نه این باشد.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن بیان شده است که صفات معشوق تنها با ظهور صفات متضاد در عاشق به نمایش درمیآید. به همین دلیل، عاشق و معشوق نوعی تضاد هستند و هرگز نمیتوانند به صورت کامل در کنار یکدیگر قرار بگیرند. عاشق باید اوصاف خود را در پرتو نور معشوق از دست بدهد و در این وضعیت ممکن است اوصاف معشوق حفظ شود و با تأییدات روحانی تقویت گردد. در این حالت، عاشق به یک موجود جدید تبدیل میشود و دیگر به حالت اولیه خود بازنمیگردد.