فصل ۵۷ عین‌القضات همدانی
عین‌القضات همدانی / لوایح / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق واسطه‌ایست میان عاشق و معشوق موجب پیوند می‌شود اما در سایۀ کرشمۀ معشوق نهانست گاه گاه از کمالی که در کار خود دارد از غمزۀ معشوق ناوکی بر کمان ابروی او نهد و بر هدف جان عاشق اندازد و این بمثل زخمی بود که هر دو کون سر آن نتواند بود:
ای عشق چرا همی نهی بر جانم
باری که بدست کشیدنش نتوانم
من بنده مطیع آن چنان فرمانم
زنهار مده ز دست خود آسانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عشق یک پیوند است بین عاشق و معشوق که به واسطهٔ آن، احساسات و ارتباطات شکل می‌گیرد. اما این عشق تحت تأثیر جذابیت و زیبایی معشوق قرار دارد و گاه معشوق با یک نگاه یا حرکتی عاشق را مجروح می‌کند، مانند چاقویی که به قلب عاشق می‌نشیند. این زخم ناشی از عشق به گونه‌ای است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را برطرف کند. عاشق از درد و تأثیر عشق گله دارد اما در عین حال، تسلیم این احساسات است و نمی‌تواند از آن جدا شود. او از معشوق خواهش می‌کند که این عشق را از او نگیرد، زیرا احساساتش برایش بسیار مهم است.