فصل ۷ عین‌القضات همدانی
عین‌القضات همدانی / لوایح / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
اگر وارد عشق با قوت بود و قابل ضعیف، قابل مرکب بود وارد راکب و اگر قابل قوی بود وارد ضعیف کار برعکس شود و این سری عجیب بود و رمزی بوالعجب درین مقام بنده شاه بود و شاه بنده:
تُدْعی غُلامی ظاهِراً
وَاَکُونُ فی سِرّی غُلامَکَ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، به پیچیدگی و تعارضات عشق اشاره شده است. به طوری که اگر عشق قوی باشد، می‌تواند فرد را به سمت ضعف بکشاند و برعکس. این وضعیت به نوعی رمز و معما در روابط عاشقانه محسوب می‌شود. همچنین، گوینده به احساساتش نسبت به محبوب اشاره کرده و می‌گوید که در عین حال که ممکن است خود را به عنوان بنده‌ای از محبوب ببیند، در واقع در دلش شرایط برعکس است و مانند شاهی بر محبوبش تسلط دارد. در نهایت، این احساسات به نوعی غلامی و خدمت به محبوب را به تصویر می‌کشد.