شمارهٔ ۲ فلکی شروانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که اگر نصیب و مهر و محبت نصیب افراد پخته و با تجربه می‌شود، ما که هنوز تجربه و پختگی نداریم، فقط حسرت و درد و سوختن را تجربه می‌کنیم. به عبارتی دیگر، نویسنده احساس می‌کند که از فرصت‌ها و خوشبختی‌های زندگی محروم است.