شمارهٔ ۴ - از یک قصیده تکریر ناتمام فلکی شروانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با توصیف زیبای معشوقه‌اش از ویژگی‌های او همچون بوی مشک و زلف‌های حلقه‌دار صحبت می‌کند. او خود را در برابر زیبایی و لطافت معشوقه‌اش کوچک و حقیر احساس می‌کند. همچنین، عارضش را با قطرات آب و نور شعله‌هایی که بر ارغوان نشسته‌اند، مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد که زیبایی او همچون دریا و آتش است که در عین لطافت، قدرت و جذابیت خاصی دارد.