شمارهٔ ۳ فلکی شروانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از افسردگی و ناامیدی در دوران هجرت صحبت می‌کند. او مانند فردی گم شده در تاریکی به نظر می‌رسد و امیدی به نجات ندارد. اما با این حال، انتظار دارد که مانند حضرت خضر، روزی در این تاریکی‌ها، خداوند متعال او را به سمت آب حیات هدایت کند.