شمارهٔ ۷ فلکی شروانی
فلکی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دست نمی رسد به سودای امید
در دامن غم کشیده به پای امید
در عشق نماند عقل را جای امید
تا آخر اگر چنین بود وای امید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ناامیدی و درد ناشی از عشق میپردازد. شاعر به این موضوع اشاره میکند که وقتی امید به دست نمیآید، غم و اندوه جای آن را میگیرد. عقل در عشق جایی برای امید ندارد و اگر این وضعیت ادامه یابد، اوضاع بسیار ناگوار خواهد بود.