گزیدهٔ اشعار — فنودی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ - وفای گلرخان — با آنکه از کف داده ام نقد وصال یار را
- شمارهٔ ۵ - در شکایت از روزگار و سفله نوازی آن نابکار و کج رفتاری آن غدار، فرماید — آسمانا چند میریزی به جامم زهر غم را
- شمارهٔ ۶ - كفر زلف — نگشود بی تو دل به فضای چمن مرا
- شمارهٔ ۸ - شبنم گل چکیده — من به چه شادمان کنم خاطر غم رسیده را
- شمارهٔ ۱ - قبلهٔ جمال — پنهان به سینه دارم پیوسته راز خود را
- شمارهٔ ۷ - شاه ممالک عشق — بیا به کلبهٔ من بین شب سیاهم را
- شمارهٔ ۳ - غمزهٔ عاشق کش — گیرم نهان کنم به دل اسرار خویش را
- شمارهٔ ۴ - دشمن خانگی — این دیده تبه نموده کارم را
- شمارهٔ ۱۲ - پاسخ غزلی به مطلع «شحنه بر راه و عسس در ره و منزل دور است - دزد اگر ره نتواند بزند معذور است» که در زمان حیات آن مرحوم مطرح و مطمح انظار افکار و اکابر و ناطقین این دیار بوده است — خاطر افسرده و دل خسته و تن ونجور است
- شمارهٔ ۱۳ - اهل هنر — نه در کف سبحه، نه بر دست جام است
- شمارهٔ ۱۱ - این فنود است — بر من از رحم دل مردم بیگانه بسوخت
- شمارهٔ ۱۵ - غم عشق — در آب و گل مرا مهری عجین است
- شمارهٔ ۱۶ - قحط یار نیست — دلبرا ناز تو بر ما عار نیست
- شمارهٔ ۹ - چه کنی سخنوری را؟ — که برد زمن پیامی مه برج دلبری را
- شمارهٔ ۱۴ - دوای دل مسکین — آری آن رشک قمر دلبر دیرین من است
- شمارهٔ ۱۰ - بی شمع جمال تو — فکری بنمایید که دیوانه‌ام امشب
- شمارهٔ ۲۱ - یار یکدله — از تو مرا ای نگار پس گله باشد
- شمارهٔ ۱۷ - بهره احرار — گذر دل چو بر آن طرهٔ طرار افتاد
- شمارهٔ ۲۲ - طبيب عشق — که گفت عاشق زارت ز غم شکیبا شد
- شمارهٔ ۲۳ - طالع سعد — یکی از وصل جانان بهره ور شد
- شمارهٔ ۱۸ - مسافران دیار غم — به مسافران دیار غم اگر از وطن خبری رسد
- شمارهٔ ۲۴ - ز یار شکوه ندارم — غمی نرفته ز دل ، بر دلم غم دگر آمد
- شمارهٔ ۱۹ - کوی یار — ای باد اگر به مودت روزی گذار باشد
- شمارهٔ ۲۰ - شب هجران — مگر آن زمان به داد دل من رسیده باشد
- شمارهٔ ۲۵ - جهان عنبرین بو — به یک جرعه مرا دیوانه کردند
- شمارهٔ ۲۶ - نگار سنگین دل — صفحهٔ رخسار او که مه خجل می‌کند
- شمارهٔ ۲۸ - دامن همت — ای صنم دانی شب هجران چه بر ما می‌رود؟
- شمارهٔ ۲۷ - سرنوشت — عجب مدار فتادم اگر به ملک فنود