ابیات پراکنده — فرالاوی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۳ — من رهی پیر و سست‌پای شدم
- شمارهٔ ۵ — هوشم ز ذوق لطف سخن‌های جان‌فزاش
- شمارهٔ ۱ — دلا کشیدن باید عتاب و ناز بتان
- شمارهٔ ۲ — لاد را بر بنای محکم نه
- شمارهٔ ۴ — صحرای سنگ‌روی و کُه سنگلاخ را
- شمارهٔ ۹ — آن کن که بدین وقت همی کردی هر سال
- شمارهٔ ۱۰ — من عاملم و تو معاملی
- شمارهٔ ۱۲ — هم آهو فغند است و هم تیز تک
- شمارهٔ ۷ — نه همچون رخ خوبت گل بهار
- شمارهٔ ۱۱ — نو عاشقم و از همه خوبان زمانه
- شمارهٔ ۸ — ز چشم مست تو عالم خراب است
- شمارهٔ ۶ — چون نباشد بنای خانه درست
- شمارهٔ ۱۳ — ای من رهی آن دست و خطً و کلکت
- شمارهٔ ۱۵ — فزون ز آنکه بخشی بزار تو زر
- شمارهٔ ۱۶ — میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد
- شمارهٔ ۱۹ — آب گلفهشنگ گشته از فسردن ای شگفت
- شمارهٔ ۱۸ — ز ناگه بار پیری بر من افتاد
- شمارهٔ ۱۷ — ماده گاوان پاده‌اش هر یک
- شمارهٔ ۲۰ — روا نبود که با این فضل و دانش
- شمارهٔ ۲۱ — تو شب آیی نهان بوی همه روز
- شمارهٔ ۱۴ — چون مورد بود سبز گهی موی من همه
- شمارهٔ ۲۲ — اگر با من دگر کاوی خوری ناگه
- شمارهٔ ۲۵ - از مثنوی به بحر متقارب — به تن بر یکی ژنده‌ای از پتو
- شمارهٔ ۲۳ — من ز آغالشت نترسم هیچ
- شمارهٔ ۲۶ - از مثنوی به بحر خفیف — کفش‌گر دید مرد داور تفت
- شمارهٔ ۲۴ — ای بر همه قحبگان گیتی سرجیک