نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ تولد فصیحی هروی

فصیحی هروی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شب محمد مومن آن اخوالصفا

آنکه راه دوستی بی ما زمانی نسپرد

هر چه قسمت روزی ما کرد فضل ایزدی

خواست تا همچون لب شکرش یکایک بشمرد

گفت دوش از جمله فرزندی کرامت کرده است

کش رخ از مرآت دل زنگ کدورت بسترد

گرچه ممکن نیست افزونی برین نعمت ولیک

خواهمش در دامن عمر طبیعی پرورد

گفت چبود طالع مولود گفتم برج فضل

گفت تاریخ تولد چیست گفتم برخورد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره محمد مومن و دوستی اوست که به نظر می‌رسد در شب خاصی با احساسات و تفکرات خود می‌پردازد. او به نعمات الهی و روزی‌هایی که نصیبش شده اشاره می‌کند و از محبت و رحمت خداوند شکایت می‌کند. همچنین از فرزندی که برکت و کرامت دارد سخن می‌گوید و به طالع و تاریخ تولد او اشاره می‌کند. به طور کلی، این شعر بیانگر خوشحالی و شکرگزاری شاعر نسبت به نعمت‌ها و ارتباطات معنوی‌اش است.