نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ - ماده تاریخ وفات ابراهیم فصیحی هروی

فصیحی هروی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

داد از این چرخ حشوپرور دون

آه ازین دهر سفله‌طبع لئیم

برکشید از نیام کین تیغی

که به تب لرزه رفت خود از بیم

هر که همچون الف قد افرازد

زندش همچو لام الف به دو نیم

گر همه همچو«حا»ست تاج حیات

پیچدش در کفن چو نقطه جیم

زین همه بدتر آن که داد به باد

گل باغ کمال ابراهیم

نکهتی درنیافته زین باغ

بار بربست و رفت همچو شمیم

ناوزیده بر آن نسیم جهان

کرد پرواز ازین چمن چو نسیم

بود شایسته حیات ابد

گشت کوتاه عمر چون تقویم

دوش رضوان چو در نسیم بهشت

غسل دادش به کوثر و تسنیم

جست تاریخ فوت او گفتم

ز جهان رفت آه ابراهیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به کم‌اهمیتی و فریبندگی دنیای مادی اشاره دارد. شاعر از دوری و از دست رفتن شخصیت‌های بزرگ، مانند ابراهیم، ابراز تأسف می‌کند. او به تضاد بین مقام والای انسان‌ها و زودگذر بودن حیات اشاره دارد و به توصیف غم‌انگیز مرگ ابراهیم و عدم درک ارزش‌های زندگی و کمال در دنیای سفله می‌پردازد. در نهایت، این شعر به حزن و اندوه ناشی از از دست دادن افراد قابل توجه و زیبا مانند ابراهیم می‌انجامد.