شمارهٔ ۱۸ فصیحی هروی
فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
سینه‌ام درمانده آه شرربار خودست
دوستان بر بستر مرگم خراب افکند باز
نرگس مستی که خود پیوسته بیمار خودست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر هر شب از ناله‌های خود رنج می‌کشد و دلش به تنگ آمده است. سینه‌اش به شدت از درد و اندوه پر است. دوستانش او را در وضعیت ناگواری رها کرده‌اند و نرگس (معشوقه‌اش) نیز همواره در حال بیماری و غم است.