شمارهٔ ۳۹ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت بیان می‌کند که تمام درد و رنج خود را به ستمکاران نسبت می‌دهد و آن قدر زخم‌خورده است که حتی دلش نمی‌خواست خنجری برای انتقام داشته باشد. این نشان‌دهنده‌ی احساس ناامیدی و خستگی او از ظلم و ستم است.