شمارهٔ ۴ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خاک یک مکان خاص با نام "کوی فصیح" یاد می‌کند و از دیگران می‌خواهد که به آن مکان آسیب نزنند. سپس به اهمیت یادگیری از زیبایی‌های مه و مهر (نور و عشق) اشاره می‌کند و به خصوص از "جبین سایی" (خط و نشانه‌های صورت) به‌عنوان نمادی از این یادگیری سخن می‌گوید. به‌طور کلی، شعر به حفاظت از مکان‌های زیبا و اهمیت درک عشق و زیبایی اشاره دارد.