شمارهٔ ۴۱ فصیحی هروی
فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود
چون تو رفتی گویی این بیچاره خوابی دیده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده می‌گوید که تا وقتی معشوق در کنار او بوده، تمام زیبایی‌ها را تماشا کرده و لذت می‌برده است. اما با رفتن معشوق، احساس می‌کند که همه آن زیبایی‌ها به خواب رفته و بی‌فایده شده‌اند.