نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳ فصیحی هروی

فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مختصر دستی که ما را بود صرف باده شد

گر خدا روزی کند دست دگر بر سر زنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که وقت و انرژی‌ای که در دست داشتیم، به نوشیدن باده (شراب) سپری شده است. او همچنین امیدوار است که اگر روزی خداوند همت و توان دیگری به او بدهد، بتواند کارهای مفیدتری انجام دهد.