نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ فصیحی هروی

فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما توأمیم با گل رعنا در این چمن

از خون پریم و رنگ به بیرون نمی‌دهیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر در مورد همراهی و همزیستی با زیبایی و ظرافت (گل رعنا) در چمنی است که در آن از درون زخمی هستیم، اما به ظاهر خود نشان نمی‌دهیم و رنگ و روی خود را از دست نمی‌دهیم. این نشان‌دهنده مقاومت و پنهان کردن دردها و ناراحتی‌ها در زندگی است.