شمارهٔ ۷۶ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان حس تنهایی و غم از دست دادن می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که وقتی جسد او از خانه‌اش خارج شود، درد و محنت مانند دودی که از او می‌گریزد، او را رها نخواهد کرد و همیشه در زندگی‌اش حاضر خواهد بود.