نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دلاکی دوش خونم از هر مژه ریخت

وز هر مویم ز دار دردی آویخت

هر موی که آوازه تیغش بشنید

همچو مژه در حظیره دیده گریخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به درد و رنجی که از زخم‌های عشق و جدایی احساس کرده اشاره می‌کند. او از ریختن خون و احساس درد از هر موی خود صحبت می‌کند و این که هر مویی که به تیغ اشاره دارد، مانند مژه‌ها به گریه و آوارگی می‌افتد. به طور کلی، احساسات عمیق و عذابی که از عشق و جدایی تجربه می‌شود به تصویر کشیده شده است.