شمارهٔ ۱۰۵ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و تماشایی چهره‌ی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او مانند یک کتاب مقدس (مصحف) است که تمام زیبایی‌ها و کمالات در آن جمع شده. همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ نقصی در چهره‌اش وجود ندارد و همه چیز به طرز دقیقی بی‌نقص و زیبا به نظر می‌رسد، گویی که نوشته‌ی یک نویسنده ماهر است.