شمارهٔ ۱۰۹ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که اگر چرخگردش (گردون) نرود و به نادرستی تبدیل شود، حتی اگر جهان پر از غم باشد، باز هم کسی نمی‌تواند مانند من در این غم مستغرق گردد. تنها کسی که می‌تواند این غم را درک کند، کسی است که نگاهی عمیق‌تر و بینایی متفاوت داشته باشد.