شمارهٔ ۱۲۷ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از فقدان و دوری معشوق سخن می‌گوید و احساس ناکامی و اندوهی را که به دلیل جدایی از او به دل دارد، بیان می‌کند. او آرزو می‌کند که ای کاش در کنار معشوقش بود و حالا که او نیست، زندگی‌اش پر از درد و رنج است. زیبا بودن یاد معشوق برایش به اندازه‌ای تلخ و دردناک است که آن را با خون جگرش توصیف می‌کند.