شمارهٔ ۱۳۱ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سفر و جدایی اشاره می‌کند. او از باغی که در آن بوده، به سرعت می‌رود و اگرچه دلش تنگ است، با لبخندی جدایی را می‌پذیرد. او متوجه می‌شود که دوستش به خاطر دوریش، ناراحت و غمگین است و این غم او را تا دورترین مراحل می‌کشاند.