شمارهٔ ۱۴۶ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حسادت و دغدغه شاعر نسبت به دوستش می‌پردازد. او از این می‌گوید که به خاطر عشق بی‌نتیجه‌اش، دلش را به هیچ‌کس جز دشمن سپرده است. شاعر تصمیم می‌گیرد که در دلش به یاد دوستش باشد و امیدوار است که او با کسی دیگر ارتباط برقرار نکند و به سراغ او بیاید.