شمارهٔ ۱۴۹ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمری بودم چون شب غم نامه سیاه
تا بو که رسم به وصل آن مه ناگاه
اکنون که به دیده کرد منزل آن ماه
همچون مژه در برون در ماند نگاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس غم و تیره‌روزی خود یاد می‌کند و می‌گوید که مدت زیادی مانند شبی تاریک و غم‌انگیز زندگی کرده است. اما اکنون ناگهان با زیبایی و روشنی معشوق (چهره ماه) مواجه شده است. این رویارویی باعث شده است که او مانند مژه‌ای در برابر چشم، حیرت‌زده و متعجب بماند.