شمارهٔ ۱۵۶ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای از گل اشک گشته مژگان آرای
رو گریه به من گذار و تو خنده سرای
ور ذوق تماشای گرستن داری
یک شب چو نگه به سیر مژگان من آی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی چشمان معشوقه‌اش سخن می‌گوید که به خاطر اشک‌هایش مانند گل شده‌اند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که به جای گریه، بخندد و اگر از تماشای او لذت می‌برد، یک شب با نگاهش به سوی او بیاید.