شمارهٔ ۱۶۲ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر آرزو می‌کند که ای کاش لب پر از معجزه‌اش را به کسی نمی‌فروخت و این توانایی را که از عیسی آموخته است، نداشت. او همچنین آرزو می‌کند که ای کاش از خر عیسی نیز چیزی می‌آموخت. این ابیات به نوعی نشان‌دهنده حسرت و پشیمانی او درباره مهارت‌ها و قابلیت‌هایش هستند.