شمارهٔ ۲۱ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
حسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست
تو خواه به گل نشین و خواهی با خار
کآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از کسی یاد می‌کند که غم او مانند پرده‌ای بر زندگی‌اش سایه افکنده است. زیبایی و جذابیت آن شخص را به گل تشبیه می‌کند که از آب و خاک برخاسته است. شاعر بیان می‌کند که آن شخص می‌تواند در کنار گل‌ها باشد یا با خارها، اما در نهایت کسی که دل او را ربوده، همیشه در دل او باقی مانده است.