شمارهٔ ۴۶ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن می که دلش به صد تمنا میخورد
در میکده نی صاف از آن ماند نه درد
آن حسن که دل ز دست مجنون میبرد
سوگند به جان غم که با مجنون مرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چند بیت به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر میگوید کسی که دلش به عشق و درخواست معشوق میتپد، همچون میکدهای است که از درد و رنج خالی نیست. همچنین، زیبایی که دل مجنون را میرباید، سوگند به جان غمانگیز خود، نشان میدهد که این عشق عمیق و شدید است.