نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن می که دلش به صد تمنا می‌خورد

در میکده نی صاف از آن ماند نه درد

آن حسن که دل ز دست مجنون می‌برد

سوگند به جان غم که با مجنون مرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چند بیت به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید کسی که دلش به عشق و درخواست معشوق می‌تپد، همچون میکده‌ای است که از درد و رنج خالی نیست. همچنین، زیبایی که دل مجنون را می‌رباید، سوگند به جان غم‌انگیز خود، نشان می‌دهد که این عشق عمیق و شدید است.