نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای چرخ بر آتشم نهی همچو سپند

کز سفله طبیعتان کنی دفع گزند

ای سفله به ما مضایفه تا کی و چند

کز تست چراغ ما به بادی خرسند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به گونه‌ای سخن می‌گوید که شاعر از چرخ‌وفلک (سرنوشت) می‌خواهد که بر آتش او بیفزاید، همان‌طور که خاکستر بر آتش می‌افزاید. او از آنچه به آدم‌های پست و ناتوان مربوط می‌شود شکایت دارد و از آن‌ها می‌خواهد که تا کی و چه مدت باید با آن‌ها سر و کار داشته باشد، چرا که وجود این افراد باعث خاموش شدن نور او می‌شود.