شمارهٔ ۵۹ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به عدم بازگشت عشق و یار اشاره دارد، که پس از جدایی، درد و رنج در دلش باقی مانده است. شب تار و ناامیدی در چشمان او نشسته و امیدی که در سینه دارد، همچنان بیمار و آزاردهنده باقی مانده است.