شمارهٔ ۶۳ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از سرنوشت شوم خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در آغاز زندگی، تقدیر بدی نصیبش شده است. او خود را مانند انسان تشنه‌ای می‌بیند که در شرایط سختی قرار دارد و دیگران به او آسیب زده و از او خون می‌گیرند. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و گرفتاری‌های عمیق شاعر است.