نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در ساغر عیش باده خامان ریزند

عشاق ز دیده خون به دامان ریزند

بی‌درد کجا ذوق محبت ز کجا

این شهد به کام تلخکامان ریزند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر اشاره به لذت و شادی ناشی از نوشیدن باده است که در ساغر ریخته می‌شود. عاشقان نیز عشق و احساسات دردناک خود را در دل دارند و این درد را به تصویر می‌کشند. شاعر به تضاد بین لذت و درد در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که افرادی که دچار تلخی و ناکامی هستند، از این شکر و لذت‌های شیرین نیز بی‌بهره‌اند.