شمارهٔ ۸ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شوخ که عارض از می حسن افروخت
هر موی مرا ناله به رنگی آموخت
از سوختنم نیست خبردار آری
عالم سوزد برق و نداند که چه سوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت محبوب خود اشاره می‌کند که چگونه عطر و زیبایی او بر دل و جان او تأثیر گذاشته است. او از ناله‌های درونش به خاطر عشق و سوختن دلش صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که دیگران از آتش درونی او بی‌خبرند و تنها خود او از این درد آگاه است.