شمارهٔ ۹ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از درد و شکایت خود می‌گوید که زبانش از غم واندوهی که دارد خون می‌ریزد. او متوجه زیبایی موی معشوق می‌شود و تصمیم می‌گیرد او را به آتش بسوزاند، اما معشوق از این تصمیم آگاه شده و به نام او فرار می‌کند.