شمارهٔ ۹۰ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر مدت زیادی است که از دلش صدایی بلند نکرده و از حزن و غمم هیچ سبزه‌ای رشد نکرده است. هرچند به یاد تو اشک ریخته، اما زمین دل، همچنان بی‌گل و خشک مانده است.