شمارهٔ ۹۷ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کلک تو مشکبار چون طره حور
چون چشم خرد دوات تو چشمه نور
از بهر مرکبت فلک دوده گرفت
ز آن شمع که افروخت قضا در شب طور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و لطافت تار و پود عشق اشاره می‌کند، که شبیه به موهای یک حور است. او همچنین چشمانش را به چشمه‌ای از نور تشبیه می‌کند. از طرفی، برای مرکبش (که می‌تواند به معانی مختلفی اشاره داشته باشد) آسمان دودی گرفته و این دودی به خاطر شمعی است که قضا در شب طور (شبی که موسی در آن با خدا ملاقات کرد) روشن کرده است. به طور کلی، شعر حاکی از زیبایی و شگفتی‌های موجود در عشق و ارتباط با عالم غیر محسوس است.