رباعی شمارهٔ ۱۲ فروغی بسطامی
فروغی بسطامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دل به هوای وصل جانان دادم
لب بر لب او نهاده و جان دادم
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از عشق و وصل معشوق سخن می‌گوید. او با دل به سوی معشوق رفته و در آغوش او جان می‌دهد. شاعر اشاره می‌کند که حتی اگر خضر، که نماد زندگی ابدی است، از چشمه حیوان جان می‌گیرد، او نیز جان خود را به این چشمه می‌سپارد. به طور کلی، این اشعار بیانگر عشق عمیق و فداکاری برای وصال محبوب است.