رباعی شمارهٔ ۱۷ فروغی بسطامی
فروغی بسطامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری
زان با همه نزدیکی‌ات از من دوری
نی نی غلطم، تو جان شیرین منی!
زان با منی و زِ چشم من مستوری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به معشوقی اشاره می‌کند که با وجود نزدیکی و حضور در زندگی‌اش، از او دور است. او با استفاده از تصویر مردمک چشم، به عمق و احساسات عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که معشوقش جانش را می‌سازد، اما همچنان از او پنهان است. این تضاد میان نزدیکی و دوری، بار احساسی شعر را سنگین‌تر می‌کند.