رباعی شمارهٔ ۸ فروغی بسطامی
فروغی بسطامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفین سیه که در بناگوش تواند
سر بر سر هم نهاده بر دوش تواند
سایند سر از ادب به پایت شب و روز
آری دو سیاه حلقه در گوش تواند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به زلف‌های سیاه و زیبای معشوق اشاره می‌کند که همچون گوشواره‌ای در گوش او آویزان است. این زلف‌ها بر دوش او قرار گرفته و زیباترین ادب را به نمایش می‌گذارند، به طوری که هر شب و روز بر سر او سایه‌افکنی می‌کنند. در نهایت، شاعر به دو حلقه مشکی در گوش معشوق اشاره می‌کند که جلوه‌ای خاص دارد.