شمارهٔ ۱۰ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گفت احمد حیدر است از من چو هارون از کلیم
این بیان شرک امر و کمال عزت است
ای که می گویی علی را در نبوت نیست دخل
مشرک امر نبوت نیست حفظ ملت است
شهرتی دارد که چون می رفت از دنیا رسول
گفت بهر حفظ دین مستخلف من عترت است
عترت است آن فرقه اشرف که تا روز ابد
موجب ابقای دین و مظهر هر حکمت است
هر کرا می بینم از آل نبی آل علیست
آن دو عالی قدر را عترت محل شرکت است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها، شاعر به بیان شخصیت و مقام علی (ع) و اهمیت عترت او پرداخته است. او می‌گوید که همان‌طور که هارون در کنار موسی (کلیم) است، علی نیز در کنار رسول خدا (ص) قرار دارد و هیچ کس نمی‌تواند از مقام او در نبوت بکاهد. شاعر تأکید می‌کند که عترت پیامبر (ص) یعنی خاندان او، تا روز قیامت موجب حفظ دین و نمایانگر حکمت الهی هستند. او بیان می‌کند که هر کس از نسل پیامبر باشد، در حقیقت از خاندان علی (ع) است و این خانواده مهم‌ترین عامل در بقای دین هستند. در نهایت، شاعر به اتحاد و عظمت عترت پیامبر اشاره می‌کند که در مقام ارادت به علی و خاندانش بسیار ویژه و منحصر به فرد است.