شمارهٔ ۲۲ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
سخن من بسیست در عالم
جز بد او عدو نمی بیند
هر نکویی که هست در نظمم
دوست می بیند او نمی بیند
بی تکلف عدوی من کور است
دیده او نکو نمی بیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در دنیا فقط دشمنی خدا را می‌بیند و هیچ نکته خوبی را در اطرافش نمی‌پندارد. او به این نکته اشاره می‌کند که شخصی که در مقابل اوست، به دلیل کوری‌اش نمی‌تواند زیبایی‌ها و خوبی‌ها را ببیند و فقط به بدی‌ها توجه دارد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده‌ی دیدگاه منفی و ناتوانی در درک زیبایی‌هاست.