شمارهٔ ۳ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشو
نیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا
گر بود در وی فسادی قابل اصلاح هست
سر نمی پیچد ز حکمت هست فرمان بر ترا
نیست آن خودکام فرزندی که هر ساعت دهد
با تقاضاهای رنگارنگ درد سر ترا
سالها بس باشدش گسوت ز کاغذ پاره
وز خز و اطلس نباید کرد صرف زر ترا
می خورد دایم غذای خود ز بستان دوات
نیست مطلق غصه شیر و غم شکر ترا
می رود هر جا که باشد بی متاع و بی ملال
رفته رفته می کند مشهور بحر و بر ترا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت خودآگاهی و آگاهی از وضعیت خویش اشاره میکند. او میگوید که هیچ فرزندی در این دنیا بهتر از خود انسان نیست و اگر در وجود کسی نقصی باشد، امکان اصلاح آن وجود دارد. شاعر همچنین بر این نکته تأکید میکند که زندگی نباید صرف دغدغههای بیاساس و مادیات شود و باید از خوشیها و دردسرهای زندگی به درستی بهرهبرداری کرد. او میگوید که انسان باید با دانایی و بدون نگرانی از ناملایمات به زندگی ادامه دهد و در نهایت، با تلاش و کوشش میتواند در دنیای خود به شهرت و موفقیت برسد.