شمارهٔ ۵ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و ظرافت «رومیان» اشاره کرده و از خوشبختی آنها صحبت می‌کند. او از آن‌ها می‌خواهد که شکرگزار باشند که آسمان (فلک) به آن‌ها خوشبختی و دلخواهی داده است. شاعر تأکید می‌کند که نسبت به آنها هیچ نسبتی ندارد و مقام و جایگاه آنها بالاتر است. در نهایت، او خود و دیگران را به عنوان غلامان و خدمتگذاران «ماه‌روان» معرفی می‌کند، به این معنا که خدمتگزار زیبایی و مقام آن‌ها هستند.